OGÓLNA KRUCHOSC.., czyli o staniu na krawedzi i niemocy nawet-nie-twórczej..

dziś będzie na smutno z nutą lekkiej goryczy... i żadnych zdjęć... bo jak tu sfotografować brak twórczości ręcznej przy coraz bliższym załamaniu nerwowym...? :(

życie z kłopotami, a zwłaszcza jednym wielkim problemem, pochłonęło mnie całkowicie... nie napisze, w czym rzecz - pewnie, by uchronić swą kruchą psychę od porównań, że "inni mają gorzej" albo - co gorsza "nie martw się"... itd., itp.

ja poproszę pełnię współczucia, akceptacji, ze tak mocno coś przeżywam, że mój świat wali się - być może z punktu widzenia postronnych - z powodu takich pierdoł...

w najbliższym miesiącu nie mamy co liczyć, drogie twórcze koleżanki, na jakieś me wytwory... TA SPRAWA tak mnie koncentruje i pochłania - energetycznie, mentalnie, czasowo i finansowo, że... eh...

tak czy inaczej... wysyłam resztki ciepła :*
no, dobra... ze starych zapasów - fotka moich chłopaków... 

CZAS NA CZERWIEN.., czyli o papierach milych i niemilych, nadchodzacej jesieni i za krókiej dobie...

witajcie...

jestem, jestem... :) tyle, że czas kradnie mi praca i inne przyziemne sprawy... ot, życie :) coraz mniej czasy na szydełko... powolutku wieć toczy się praca nad kocykiem... 

nadszedł czas na poziom czerwony... 

na razie pięć elementów... gdzie tam koniec...

walczę jeszcze z muszkami, bo na palniku gar z owocami... korzystam z pomysłu Magdy na dżemik z śliwek, jabłek i gruszek...  przede mną kilka dokumentów do stworzenia, ale też dwa pudełeczka na ślub... :) plus kartka na urodziny... 

coraz bliżej moja ukochana jesień... muszę, po prostu muszę znaleźć czas na wianki... gdzieś tam pomiędzy poczekalniami lekarskimi... trochę zdrowie mi się posypało, a nfz-etowcyh kontraktów brak, trzeba wszędzie prywatnie, a i tak kolejki niekiepskie... eh...

koniec marudzenia... mnóstwo ciepła wysyłam :*

TRZY KOLORY - NIEBIESKI.., czyli o ciagu dalszym i zakopaniu sie w papierach...

witajcie, żuczki :)

spod stosu papierów wołam... ;D powrót do pracy oznacza przede wszystkim produkcję dokumenttów... tonami... :/ wrzosy czekaja na posadzenie do skrzynek, okno błaga o wodę i ścierkę, małż o porządny obiad... i tylko sliwki są duszone... bo to musi być...

no i szydełko... bez szydełka to ja już nie potrafię... a że projekt wielki, to i wolno postępują prace...

tym razem czas na niebieski... :)

 jeszcze tylko siedem elementów i przechodzą do czerwonego...

 mam nadzieję, że wszystkie kolory pookładają się w wielką cudną patchworkową całość... :)

tym czasem w koszyk wsadzam włóczki z danego koloru, chodzę po mieszkaniu - obecnie kuchni - robię coś, np. powidła śliwkowe, a w międzyczasie łapię za szydełko... ot, taki patent szydełkoholiczki... ;D

jeszcze tylko czasem wskoczę na wasze blogi, pozazdroszczę pomysłów, wykonania i zdjęć... a przede wszystkim czasu... dziewczyny, skoro pracujecie, jak znajdujecie czas na wytwory? eh...

wysyłam mnóstwo cipeła :*

BO TO SIE ZWYKLE TAK ZACZYNA.., czyli o wielkich planach i przegranej bitwie szydełka z wirusami...

hello,

plany były wielkie.. trzy zaczęte projekty i.. dopadły mnie jakieś wirusy.. gdy tylko zainfekowały gardło, to jeszcze szydełko w dłoni się trzymało... ale jak już poszło na nos, węzły, zatoki i spojówki... to zaległam w łóżku ze światłowstrętem i chusteczkami... i stąd właśnie są tylko początki...

najpierw zapragnęłam swetra... długo wybrzydzałam z kwadratowym, a jakże, wzorem...

potem stwierdziłam, że łatwiej i szybciej będzie z szalikiem zwanym koninem... chociaż nie wiem, czy z tego również nie powstanie sweter boho-style...

po zrobieniu kilku rządków odkryłam przepiękną narzutę typu afgan-patchwork... rzuciłam wszystko i zaczęłam szaleńczo dobierać kolory...

zrobiłam z każdego projektu gdzieś tak 1/10 i padłam pokonana przez wirusy... dziś łapię pion na tyle, żeby wysłać wam nieco ciepła... :*

A NIE MÓWILAM...!, czyli o słonecznikach, again i o kolejnych projektach...

witam pszczółki :)

jestem, jestem... nie zniknęłam...i znowu słoneczniki... tym razem dedykowane mojej mamie...

 

wianek nieco mniejszy od poprzedniego...

 a tu w kontekście... ;)

już pracuję szydełkiem nad... czymś znacznie większym :) tym razem czymś do założenia na się... ;)
pozdrawiam cieplutko :*

IT'S FINISHED.., czyli o dokańczaniu zaczetego i ukladaniu sie na wrzesien...

hello... 

wyhaftowane, zszyte, przedłużone, powieszone... it's done!

oto one - moje nowe ulepszone firanki... ;D chociaż... fotka nie poddaje jej uroku... :/

bo też trudno zrobić dobre zdjęcie pod światło...

chciałam po prostu przedłużyć te "makarony" i żeby pasowało do pokrowca na kanapę... i ogólnego wystroju na nutę ludową...  a krawcowa ze mnie mierna... udało się troszeczkę?

to za oknem to mój mini balkonik... całe 40 cm :) troszkę kwiatów, przyrząd do wieszania prania (po remoncie i ociepleniu budynku zrobili nam wszystkim), trawnik i miejscowy trzepak... 

to już końcówki moich wielkich projektów na ten rok... teraz siedzę nad produkcją papierów do pracy - co dobre, szybko się kończy... już niedługo wrzesień i orka na ugorze... ;)
wysyłam mnóstwo ciepła :*

ODROBINA SZCZESCIA.., czyli o szukaniu czterolistnej koniczyny i o tym, ze jej znalezienie niczego nie zmienia...

witam,

wróciłam... jak to pod namiotem - padało, a teraz upał... trudno posiedzieć przy komputerze... po prostu lato, lato wszędzie... skoro lato, to i kawałek łąki... :)

małż nie odczytał przesłania wianka... malinki? jagódki? - kombinował...

no, spójrz za okno! - podpowiadam... jakaś trawa? - na to on... 

ale wy poznaliście? powiedzcie, że tak... że to jak w mordę... KONICZYNA... 

dla tych oświeconych, którzy wiedzą - zabawa... znajdź czterolistną... dla ułatwienia umieściłam dwie... 

i kto miał szczęście? :)

cóż, myślę, że szczęście to nie cel, ale skutek uboczny życia z pasją... i takie momenty, jak na ten przykład:

 bo tak wygląda szczęście, prawda?

wysyłam nieco ciepła  :*
bądźcie szczęśliwi :)

KARTKA..., czyli o tym, ze prostota jest najlepsza, o koplikacjach i niepamieci...

witam,

leje, leje, leje... a właśnie jutro mieliśmy z małżem pod namiot... to tylko jedna z komplikacji, które ostatnio nastąpiły w naszym życiu... właściwie to jesteśmy blisko krawędzi... nic po naszej myśli... zapominam juz, jak to jest czuć się wdzięcznym, pogodnym i zadowolonym... z trudnością przychodzi mi myślenie o dobru i fajnych rzeczach w okół...

a póki co... kartka... na chrzciny Alicji...

lubię tę fotkę - pewnie technicznie kiepska - ale na kartkę padają promienie słońca...jest coś w tym z nadziei...

i właściwie nic na dziś więcej nie mam do dodania...
wysyłam trochę ciepła :*

5 URODZINY.., czyli o tym, ze ja lubie mieć... ;)

hello,
dziś post sponsorowany ;) jak w tytule... ustawić się do losowania może każdy... ale wygrać TU wolałabym ja... ;D

PROJEKT FIRANA.., czyli o hafcie płaskim vide sznureczkowym i o wycofywaniu z branży kupieckiej...

hello, żuczki kofane... ;)

nie, nie zniknęłam... i nie jest tak, że leniuchuję... na sierpień zaplanowałam sobie minimum trzy projekty... pierwszy - do realizacji na już - mega romantyczna kartka na chrzest dziewczynki... trzeci - jeszcze w zamysłach i planach - szydełkowy wianek, żeby dopełnić tryptyku letniego... (obok "Truskawkowego szaleństwa" i "Fields of Gold", bo "dorotkowy" to inna bajka... ) teraz, mili państwo, przedstawiam projekt numer trzy... czyli firanka...

...czyli haftowana góra, dół typu "makaron"... bo jest za krótka o te 15-20 cm...

to długo trwający proces... bo to do wyhaftowania 3 metry bieżące płótna... ;) a już coś w głowie mi się widzi, że dołożę do tego i wkład szydełkowy :D

jestem po półmetku... :)

nie jest to dzieło światowego pokroju... zawsze można w sklepie kupić gotowca... ale czy on będzie taki mój, gizrapkowy? zależało mi, żeby firanka komponowała się z reszta pokoju - materiał taki jak na narzuty, trochę bieli i nawiązanie do ludowości...

wzór - oczywista - złożony z odgapionych zdjęć na pintereście... będzie zagęszczony ściegiem maszynowym... jeśli się uda... ;)

jak sobie tak haftuję, to rozważam o życiu i takich tam... o tym, ze za miesiąc kończę mój cudowny roczny urlop, że pojawiają się kłody pod nogi w moim planie na najbliższy rok, mimo starań może zabraknąć czasu na szydełkowe robótki... myślę też o rzeczach, które chciałam jeszcze zrobić, o marnej przyszłości biznesowej i zamknięciu internetowych butików... pewnie też zorganizuję wyprzedaż, a co zostanie to oddam na odpustowy parafialny odpust lub inne cele charytatywne...

uwierzycie, ze w czasie haftowania można przeżyć kryzys wiary, załamanie, kawałek depresji, pokłócić się z Bogiem, by potem odwoływać wykrzyczane słowa...? że obrabiając te trzy metry materiału powstają plany, padają i budują się nowe? że można zmienić tok myślenia, zmienić postępowanie...? stoczyć milion dyskusji, wojen, zawrzeć pokój...? i to wszystko we własnej głowie? a palce spokojnie wbijają igłę, przeciągają nitkę... ot, życie...

 

wysyłam trochę ciepła... :*